Zelf limoncello maken

Als echte liefhebbers van lekker Italiaans eten en drinken, willen we u uiteraard niet het recept onthouden om zelf limoncello te maken.

Benodigd:
5 dl alcohol 95%
6 dl water
300-400 g suiker
5-6 citroenen

Was de citroenen. Schil de citroenen zeer dun met een scherp mesje. Gebruik alleen het geel van de schil, het wit van de schil geeft namelijk een bittere nasmaak.

Laat de schillen ongeveer 7 dagen trekken in de alcohol, in een goed afgesloten fles of pot. Leg de fles op een koele plek. Schud de fles dagelijks.

Los de suiker op in het water in een pan op zacht vuur. Laat de siroop helemaal afkoelen zodra het water weer doorzichtig is. Filtreer de schillen uit de alcohol en voeg de siroop eraan toe: het drankje zal geel en ondoorzichtig worden. U kunt eventueel de limoncello nog een keer filtreren: leg een stuk keukenpapier in een zeefje en laat de limoncello erdoor druppelen. Bewaar de limoncello in goed afgesloten flessen.

Wacht minimaal 14 dagen voor u de limoncello drinkt. Het uiteindelijke alcoholpercentage ligt tussen de 30% en 50%.

Bewaar de fles limoncello in de koelkast en serveer deze in ijskoude glaasjes.

Heeft u geen zin en/of tijd om drie weken te wachten?

Villa Grappa verkoopt uiteraard overheerlijke limoncello, gemaakt van citroenen uit dé limoncello-streek van Italië: Sicilië.

Klik hier voor meer informatie over deze My Limoncello van Lorenzo Inga.

Zin en onzin over limoncello

Een verzameling van meer en minder zinnige informatie over dé zomerdrank: limoncello

* Nee, niet Sorrento maar Sicilië staat te boek als de plaats waar limoncello ontstaan is. Het is in ieder geval een feit dat het zuiden van Italië (Campanië, Puglia, Sardinië, Sicilië) tegenwoordig de meeste producenten huisvest.

* Een glaasje limoncello 'kost' u ongeveer 75 calorieën.

* De meeste merken limoncello hebben een alcoholpercentage van 30-32.

* Vroeger werd limoncello op kamertemperatuur gedronken. Tegenwoordig lijkt de vriezer de favoriete plek om de limoncello te bewaren.

* Maar wijk voor de verandering eens af van het ijskoud drinken van limoncello. Bewaar de fles in de koelkast i.p.v. in de vriezer: u zult merken dat de smaak hierdoor meer tot zijn recht komt. Juist het ijskoud serveren van limoncello, gebruikelijk in de horeca, is een prima manier om mindere kwaliteit te maskeren.

* Limoncello is niet zuur maar zoet van smaak omdat niet het citroensap maar de citroenschillen worden gebruikt.

* Naast 'limoncello' wordt ook de term 'limoncino' gehanteerd. Het gaat over dezelfde drank, alleen is de oorsprong van de citroenen verschillend. Kort verwoord: limoncello=zuiden, limoncino=noorden.

* Bekende limoncello-fans zijn o.a. Avril Lavigne en Danny De Vito. Laatstgenoemde heeft zelfs zijn eigen merk limoncello

Likeuren kwalificaties

* Zo goed als de herkomst en de fabricage van grappa zijn beschermd en aan richtlijnen zijn gebonden, zo weinig is er gereguleerd in de productie van likeuren.

* Alleen voor sambuca geldt dat er minima zijn gesteld aan het alcohol- en suikerpercentage en het gehalte aan anijs.

* Voor o.a. limoncello en amaretto gelden dergelijke regels niet, ook al wordt door sommige fabrikanten uit de regio Sorrento gepretendeerd dat er een door de EU gecontroleerde herkomst-kwalificatie zou zijn en dat limoncello alleen zo mag heten wanneer het uit deze regio komt. 

*Datzelfde geldt voor een likeur als amaretto, waarbij het in veel gevallen geen zekerheid is dat de likeur gemaakt wordt van amandelen. Zeker de grote producenten, ook producenten die claimen een 'origineel' recept te gebruiken, maken in de productie gebruik van perzikpitten. Bij het malen van perzikpitten komt namelijk een stof vrij die ruikt en smaakt naar amandel.